Wil je updates in je mailbox?:

Een service van FeedBurner

Dankzij Paleo heb ik mijn leven terug


mei 14, 2013  Evert  Gebruikerservaringen  3 reacties 

Dit is het geweldige verhaal van Ilse uit Gent. Ik laat haar zelf aan het woord:

 

Het start in 1998... ik was op dat moment een heel actieve en sportieve politie-inspecteur die leefde voor mijn werk en mijn dochtertje. Ik was 1.70 meter groot en woog 48 kg en was kerngezond! Tot op 25 september 1998 het noodlot toesloeg. Ik was betrokken in een heel erg zwaar verkeersongeval. Ik kwam uit het wrak van mijn auto met een gigantische whiplash, zware hersenschudding. Dat waren de eerste vaststellingen. Een paar dagen later traden verlammingsverschijnselen op in mijn linker arm en linker been. Na onderzoek bleek dat ik zware hernia’s had opgelopen door dat verkeersongeval die tot in het ruggenmerg drukten. Een operatie drong zich op, maar ik vroeg een tweede en derde opinie en weigerde uiteindelijk de operatie omdat ik niet overtuigd was dat dit de beste oplossing was. Ondertussen was ik fysiek niet meer in staat mijn job nog te doen en er werd besloten om mij met pensioen te sturen. In 1999 kwam ik plots 27 kg bij op een kleine 3 maanden tijd, ik vertoonde een volledig menopauzaal beeld. Ik was toen 33 jaar! Ik kreeg een gigantische depressie die toch een flink aantal jaren in mijn lijf bleef hangen (eigenlijk tot een maand of 2 geleden). De depressie werd behandeld met anti-depressiva waar ik doodziek van werd. Omdat ik niet wilde opgeven en bleef laten onderzoeken waar dit vandaan kwam bleek dat de hypofyse geraakt was door dat ongeval in 1998. Een jaar later bleek ook dat ik een gezwel had op mijn schildklier. De ene arts stelde voor om de schildklier onmiddellijk te verwijderen en ook dat weigerde ik omdat ik er niet van overtuigd was dat het kwaadaardig was. Een tweede arts (endocrinoloog) bevestigde mij een jaar later dat ik gelijk had. In 2000 stelde die endocrinologe vast dat ik diabetes type 2 had en een scheur in mijn schildklier ten gevolge van dat auto ongeval. De scheur had een cyste gevormd en vulde zich met vocht en bloed. Ik had alweer gelijk gekregen. Dus kreeg ik medicatie voor diabetes type 2 in de hoogste dosis (Metformax) maar ook van die medicatie was ik doodziek. Ik was elke dag heel erg misselijk en ik kon niet leven zonder de nodige maagmiddeltjes als primperan en motilium om mijn eten gewoon binnen te houden. Ik stond onder toezicht van een diëtiste van het UZ Gent voor mijn diabetes en moest een streng dieet volgen en dringend afvallen! Ik deed alles wat ze zei maar er ging geen gram af, wel in tegendeel! De depressie bleef met vreselijke ups en downs mijn leven domineren. Ik ging terug studerean en studeerde 4 jaar de westerse alternatieve geneeswijzen en daarna nog eens 4 jaar de oosterse alternatieve geneeswijzen waarin ik specialiseerde in ooraccupunctuur en voetreflexologie omdat ik met deze de beste resultaten boekte om de pijn en de depressie wat onder controle te houden. Ik leefde verder op de bekende pijnstillers zoals ibuprofen en de dosissen werden steeds hoger. Ik nam ook regelmatig valium in om de spieren die verkrampten te kunnen ontspannen en zo wat minder pijn te hebben. Ik moest aan de slaapmedicatie want ik sliep niet meer. Ik ontwikkelde een gigantsiche reflux, had chronisch sinusitis, mijn ogen  waren droog en kriebelden, ik had angstaanvallen, kortom ik was een wrak! Ik zag het nut van het leven echt niet meer in. Ik overleefde als een plant. Raakte sociaal geïsoleerd want ik had te veel pijn om deel te nemen aan activiteiten of uitstapjes met vrienden. Zo kabbelde mijn leven verder tot ik in oktober 2012 van de huisarts advies kreeg dat ik toch beter zou overschakelen op morfine om de pijn nog wat onder controle te kunnen houden. Ik had mijn vader zien sterven en gezien wat morfine met hem deed en ik bleef uitstellen. De enige behandeling waar ik wat soelaas in vond was bij de osteopaat. Maar drie dagen later zat weer alles vast en herbegon alles opnieuw. Die behandelingen zijn duur (zo’n € 50 euro per beurt en worden niet terugbetaald) dus ik probeerde ze te spreiden om ze nog te kunnen betalen. Uiteindelijk stond ik op het punt in november 2012 om met de huisarts te gaan praten over euthanasie. Mijn dochter was al goed in de 20 en voor mij was het genoeg geweest. Ik wilde zo geen 5 jaar meer leven. Op dat moment ga ik terug naar de osteopaat en ik vertel hem mijn besluit. Hij stelt mij domweg de vraag of ik zeker ben dat ik niet reageer op voeding... HUH? Reageren op voeding? Ik eet gezond hoor! ‘s Morgens mijn boterhammetje, mijn 10 uurtje, mijn middagmaal met verse groentjes aardappeltjes en stukje vlees of vis, mijn 4-uurtje, en mijn avondmaal. Zoals het hele land eet dus he... Geen vuiltje aan de lucht toch? Zo had ik het ook geleerd van de diëtiste in het UZ. En maar wegen dat eten en calorieën tellen om mijn overgewicht stabiel te houden, want vermageren lukte toch niet...

 

Dat was dus een keerpunt. De osteopaat testte mij via kynesiologie uit op voedingsmiddelen... Bleek dat ik reageerde op gluten, lactose, soja, cafeïne, suiker, tomaat, paprika, chocolade... Dus aan mij de keuze... ‘Ilse, pas jouw voeding aan gedurende 30 dagen en schrap al deze voedingsmiddelen zo strikt mogelijk’ was het advies van de osteopaat! Nou zeg, gemakkelijker gezegd dan gedaan hé! Hoe begin je aan zoiets? Dus naar de winkel om glutenvrij brood, etiketten leren lezen en vooral vreselijk veel googelen en info opzoeken op internet! Eind december nog lekker gaan eten voor oudejaar, de volgende dagen een hoopje pijnlijke ellende zijn... en ondertussen blijven zoeken naar hoe ik nu juist moest gaan eten. Tegen eind januari besliste ik om het maar zo te laten met dat glutenvrije brood, want het is vreselijk duur al die producten. In februari vond ik info over het paleo dieet of de oervoeding. Ik zocht op, las alle mogelijke boeken, checkte de info, keek op wetenschappelijke sites in ‘t Engels, Duits en Frans, noem maar op. En na aanschaf van het boek ‘oergondisch genieten’ schakelde ik gewoon van de ene dag op de andere over op oervoeding of paleo! Na één week strikte overschakeling belde ik al huilend de osteopaat op! Die schrok zich een hoedje...  “Kenneth, met Ilse...snik...snik... wat moet ik nou!!!! Ik heb na een week tijd helemaal GEEN pijn meer... hoe moet het nou verder met mijn leven. Ik ben 14 jaar zwaar pijnpatiënt, ik heb al 14 jaar niet geleefd, ik ben op die 14 jaar vrienden en familie kwijt geraakt... hoe moet ik nu verder???” Ik was in paniek. Het leven dat ik kende was plots voorbij!!!!

 

Ik ben dus ergens in februari 2013 herboren!!! Ik kan terug alles wat ik vroeger kon. Ik kan terug sporten, ik kan mijn huishouden zelf doen, ik kan terug weggaan met vrienden (ik moet ze alleen nog terugvinden natuurlijk). Ik gooide alle medicatie die ik had de vuilnisbak in en ik leef opnieuw! Geen pijn meer, geen reflux meer, geen sinusitis meer (oeps ik ben nu wel wat verkouden maar goed), mijn zicht is verbeterd, mijn ogen kriebelen niet meer de hele tijd, ik denk niet meer de hele dag ‘wat loop ik hier te doen zou ik niet beter uit het leven stappen?’, ik heb geen ups en downs meer ben niet meer angstig en ‘t beste van allemaal... ik ben van eind februari tot nu 9 kg afgevallen zonder echt te sporten (daar moet ik nog opnieuw aan beginnen) want ik wacht nog steeds op het zonnetje om er met de fiets op uit te trekken en leuke wandelingen te gaan maken! Ik weeg nu 62.5 kg en mijn gewicht is nog steeds langzaam maar zeker dalende!!! Ik voel me fantastisch!!!

 

Ik ben dan ook zo’n brutaaltje... dus even langs de huisarts om mijn bloed te prikken. Ik vertel hem (na een week) dat ik plots geen pijn meer heb en dat dit aan voeding schijnt te liggen en of hij mij wil laten testen op al die voedselintoleranties... Alle testen bleken negatief. Volgens mijn bloedwaarden ben ik dus helemaal niet intolerant voor voeding! Maar hij gaf wel ridderlijk toe dat de testen niet betrouwbaar zijn en dat er heel veel vals-negatieve resultaten zijn. Nu goed...ik weet het... als ik vandaag één koekje eet dan heb ik vanaf morgen drie tot vier dagen pijn... en dat is een weg die ik NOOIT meer wil inslaan!!!

 

Dankzij Paleo heb ik mijn leven terug!!! Ik kan het iedereen aanbevelen. En wie zegt dat het voor hem of haar niet nodig is omdat ze geen klachten hebben? Wel voor hen heb ik deze uitdaging klaar... Probeer gedurende 30 dagen volledig paleo te eten en zeg me daarna hoe je je voelt! Ik durf er op te wedden dat je een duidelijk verschil voelt in kleine onopvallende zaken die je elke dag relativeert maar die jou toch storen... Ik hoop voor jullie dat die kleine klachtjes geen voorbode zijn voor grotere problemen.

 

Moraal van het verhaal. Geloof nooit zo maar wat jouw arts jou vertelt! Probeer paleo en kijk of dat jou niet dichter bij een gezond leven brengt, voor je in de medische mallemolen stapt!

 

Succes!

 


 

 

Over de auteur
Evert Berkelaar werkt als voedingsdeskundige in zijn eigen praktijk in Zoetermeer. Hij is de oprichter van de Stichting Het PaleoPrincipe en geeft seminars en lezingen over dit onderwerp.
Voor een bezoek aan zijn eigen website, klik hier. Hij heeft ook praktische e-books ontwikkeld.
  Volg @EvertBerkelaar Link met Evert Like Evert's Facebook pagina
paleo_basics_ebook

Reacties

Reageer op dit artikel
Voeg een beoordeling toe voor deze reactie

We zullen je emailadres niet publiceren of misbruiken!

Naam:
Email:
Bericht:
Reageer ook op dit artikel
Voeg een beoordeling toe voor deze reactie

We zullen je emailadres niet publiceren of misbruiken!

Naam:
Email:
Bericht:

Voor 't eerst hier?

Welkom op deze website. Een site die wel eens heel belangrijk kan zijn voor je gezondheid. Op deze website vind je alles wat je al lang over je gezondheid had moeten weten maar wat bijna niemand je heeft verteld. Wat je moet doen om gezond te blijven of weer te worden, wat gezonde voeding is...

 

 

 

Zoeken

 

Sponsors

Doneren

Heb je iets aan de informatie op deze website gehad? Steun ons zodat we je ook in de toekomst van de Paleo-informatie kunnen voorzien.

Boeken

Alles voor je sport!